17 مرداد روز عصای سفید

و نوشته ای از سال قبل

تقویم عمرمان ورق می خورد و آنچه در ذهنمان باقی است رخدادهای ریز و درشتی است که اتفاقی تلخ یا شیرین را به یادمان می آورد و متوجه گذر زمانمان می کند . اما تا چه اندازه مناسبتهای تقویمی توانسته اند در حفظ و معرفی آن رخداد اثر بخش باشند . بی تعارف بسیاری از مناسبتهای یادداشت شده در تقویم بهانه ای هستند برای خالا خاطیرین قالماسین (تقصیر من نیست که معادلی برای این تشبیه بکر نیست) درست مثل شیرینی قبولی بچه ها که به اتفاق خورده می شود و چیزی باقی نمی ماند . قرار شده من از یک اتفاق مهم برایتان بگویم . از قشری که شبانه روز به یاد شما و برای شما زنده اند . هر وقت مدیری ، مسئولی ،‌ رئیسی لب به سخن می گشاید از اصحاب قلم و رسانه به عنوان ولی نعمتان مردم و عامل اطلاع رسانی و هزار عنوان و القاب دیگر یاد می کنند . اما نقل هر آتش که در افسانه ی ققنوس نیست . 27 مرداد که می رسد مسئولان تازه یادشان می افتد همان کسانی که صبح و شب در کنارش بوده اند و باعث حفظ آبروی مجموعه ی تحت مدیریتی او شده اند خبرنگاران اند . چه واژه فرح بخشی! خبرنگار!! امیدوارم دوستان مهرورزم در مطبوعات و رسانه ها نارحت نشوند چون احساس می کنم روز خبرنگار چیزی مانند روز عصای سفید است . آری همچنان که ما از دنیای روشندلان چیزی نمی دانیم و هرگز نمی توانیم اتفاقها را از منظر آنان حس کنیم . هیچ کس و هیچ چیز غیر از آنانکه هنوز دل به تیترها و خبرها دارند نمی تواند این دنیا را لمس کند. آقای مسئول که وقتی پشت میز می نشیند و مصاحبه مطبوعاتی می گذارد،  آیا انتقاد پذیری را چنانکه می گوید قبول دارد؟ یا وقتی از خبر یا نوشته ای می رنجد دستور می دهد که ......... البته حق با شماست چنین مدیرانی در میان ما نیستند اما مگر از پشت کوه آمده اند؟ بله حکایت ما حکایت آن روشندلی است که شب چراغی در دست داشت و به طعنه آنکه به او گفت تو که نمی بینی پس چراغ را برای چه با خود داری گفت : برای تو که ببینی و سبویم نشکنی. چراغ دست ما برای آنست که دیگران ببینند . بگذدریم از اینکه با وجود دیدن سبو که سهل است دل را هم می شکنند . اگر این روز روز عصای سفید نیست(با عرض ارادت به تما روشندلال عزیز)پس چه کسی در این شهر می خواهد خبرنگاران را ببیند؟ آیا از وضع معیشتی نمایندگان افکار عمومی خبر دارید؟ از بیمه ، درآمد و حتی از زندگی روزمره آنان چطور؟ اگرقراراست یک روز در تقویم برای حفط آبروی ما درج شود و  همان یکروز مجالی برای عرض اندام مدیران برای نشان دادن خودشان باشد چه فرقی می کند که نام درج شده در تقویم روز خبرنگار باشد یا روز حفاظت از محیط زیست؟ باز هم با این اوصاف باید لبخند بزنیم و تشکر کنیم و ادای کودکانی راکه از شیرینی موفقیتشان خوشحال می شوند در بیاوریم. اما باشد ما چشم امید به خدای احد و احدی داریم که مردم را به خوش خلقی و برادری با همنوع دعوت می کند پس ای تقویم از اینکه لا اقل یک روزت را به نام کرده ای و در سینه ات نام ما را با خود داری از تو سپاسگزاریم.

/ 4 نظر / 34 بازدید
شفق

سلام 17 مرداد روز عصای سفید، روز محیط زیست،روز حمایت از کودکان سرطانی، روز... آقای هوشنگ. تقویم شما رو بنویسه یا نه، مسئولان بفهمند یا نه، هر روز روز خبرنگار هر هفته هفته ی اهل قلم و هر سال سال فرهنگ هست. باور کن پیرمرد!

شفق

روزت مبارک! زنده باشی اونقدر که نواده هات رو هم ببینی!

ساناز

تبریک فراوان شهرمان به مردانی چون شما می بالد امیدوارم روزی یاداشتم را بخوانید هرچند مدیران انسانهایی گرفتار هستند.منتظرتان هستم