<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 وحيد آقاکرمی را خيلی ها می شناسند . از اهالی کاريکاتور تا اذناب شعر و داستان . اما خواندن دل نوشته اش هم خالی از لطف نيست:

 

 

دل که تنگ می شود ، سکوت تمام حجم خانه را پر می کند.این وقت هاست که نفس کشیدن هم برای آدم سخت می شود.این وقت هاست که به گرفتگی آسمان وشب بدون ماه وستارگانش فکر می کنی، حس غریبی از درون آرام می آزاردت، انگار حضور داری ونداری، ادم ها برایت مهم هستند، نیستند.یک خستگی ملال آور که با خواب هم نمی شود قاتیش کرد.                                                      وقتی دل تنگ می شود راحتتر از همیشه گریه می کنی، حس               

 

 می کنی دل کوچکت تحمل این همه بزرگی دنیا وآدم های رنگارنگش را ندارد،ولحظه های دلتنگی که نه زیاد بودند ونه کم.لحظه هایی که ناگهان وخود به خود شروع                   

می شوند ونمی دانی از کجا وچه طور شروع می شوند وگاهی هم با دلیل

می آیند به سراغت؛ دلتنگی ها.                                                                       

بعضی وقت ها از دلتنگی کتابی را باز می کنی وشعری می خوانی ،برای دلتنگیت وگاهی در سکوت بغض می کنی وخیره می شوی به جایی ، چیزی در دیوار یا هوا.                                                                                               

از باران یا رگبار ویا حرف صبح یکی از دوستانت دلت گرفته شاید،نمی دانی .صدای موزیک زیبایی در اتاق می پیچد.دلتنگی آرام وبی صدا از گونه هایت سر می خورد ومژه هایت را خیس می کند.                                                                                         

  ثانیه ها بدون هیچ دنگ دنگی که اذیتت کنند می گریزند،انگار از همه چیز فاصله گرفته ای ، به همه چیز فکر می کنی وروی هیچ چیزی دقیق نمی شوی.کلمات آتش گرفته از درونت همچون آتشفشانی که فوران کرده باشند بیرون می ریزد.                                                                                           یک خانه ومردی تنها                                             

با بغضی که در گلویش                       

جای کردست   

    

یک آسمان وابری سیاه                                                

با چشمی که در درونش                       

جای کردست    

 

یک مدادوکاغذی سفید                                                

باشاعری که......                                  

.......                      

 

 **

باد از پنجره به داخل اتاق می پیچد واز روی گونه های خیست می گذرد،گونه هایت خشک می شوند انگار.                                                                      

    پسرک

                     

 

/ 10 نظر / 10 بازدید
دریا

سلام هوشنگ عزیز.امروز همه دلشون گرفته.من ان ابرم که می خواهد ببارد/دل تنگم هوای گریه دارد/دل تنگم غریب این در و دشت/نمی داند کجا سر می گذارد؟منم دلم گرفته.موفق و شاد باشی! منم اپم

پسر دیونه (صبور سابق)

با سلام خدمت بابابزرگ خوب و گل خودم . اقا وحيد هم دوست عزیز و سرور بزرگوار ماست متنش هم خيلی خوب و قشنگ بود . اميدوارم اقا وحيد و خود تو هميشه موفق و پيروز باشيد . با تشکر و به اميدموفقيت هر دوی شما

بهار

سلام مثل همیشه لذت بردم امیدوارم موفق باشی مخصوصا در امتحانات.

مهرنگ

آری...پسرکان ما این چنین اند و ما سرمان به وجودشان بلند..ضمنا از صاحب این خانه هم سپاس دارم که حقیر را نواخته اند و...اینکه عزیزم الفاظ نمی توانند پیران را جوان سازند. همین

سحر

سلام.راستی چقدر خوب است وقتی دلت می گيرد می توانی باخواندن کتابی و يا ريختن اشکی ارام شوی.اگر دلت گرفت و نتوانی کتاب بخوانی وناتو.ان باشی از ريختن اشک چه می کنی..... من اينجابس دلم تنگ است/وهرسازی که می بينم بد اهنگ است/بياره توشه برداريم قدم درراه بی برگشت بگذاريم/ببينم اسمان در هر کجا اياهمين رنگ/شادباشید واميدوارم هيچ وقت دلتنگ نباشيد

abyaz

vageaaan zibaaa boood...... marhami shood barayee deltangihayam

علیرضا بدیع

سلام آقا داوود ... يادش به خير ... يزد رو می گم . مجموعه ی دلنوشته های ما هم وارد بازار شد ... مابقی قضيه را مفصل در وبلاگم خواهم گفت ... در ضمن لينک شما با اجازه اضافه شد ... مجموعه را هم در اسرع وقت می پستم .

ali

سلام داوود.....زيبا بود و جالب .....داوود در اين لحظه که اين پيام رو می نويسم در شهر شمايم ......آمده ام تا امتحان دکتری بدهم ......و تا صبح ظهر ۵شنبه اينجايم و الان در خانه معلم شماره یک .....شهر تبريز هست و کوی دلبران / ساروانا بار بگشا ز اشتران

غروب

سلام .خسته نباشيد دل نوشته زيبايی بود به دل ما هم نشست .با اميد موفقيت روز افزون.يا

بهار

همیشه از خواندنش لذت میبرم مخصوصا وقتی که دلم تنگ باشد